Άμεση απάντηση:Η γωνία σφεντόνας αλλάζει το φορτίο που μεταφέρεται από κάθε σκέλος μιας ανύψωσης πολλαπλών ποδιών και επομένως αλλάζει το όριο φορτίου εργασίας (WLL) που μπορεί να εφαρμοστεί σεπολυεστερική σφεντόνα ανύψωσης. Καθώς ένα πόδι απομακρύνεται από την κατακόρυφο, η τάση σε αυτό αυξάνεται παρόλο που η μάζα που σηκώνεται παραμένει η ίδια. Η μηχανική πρακτική εφαρμόζει έναν παράγοντα τρόπου λειτουργίας (συντελεστής γωνίας φορτίου): το κατακόρυφο φορτίο πολλαπλασιάζεται επί 1/cos θ, όπου θ είναι η γωνία από την κατακόρυφο. Ο συντελεστής, και τα όρια ασφαλούς γωνίας, ακολουθούν το ισχύον πρότυπο — EN 1492-1 για επίπεδες υφαντές ιμάντες, EN 1492-2 για στρογγυλές ιμάντες και ASME B30.9 στη Βόρεια Αμερική.
Το WLL σφραγίζεται σε έναπολυεστερική σφεντόνα ανύψωσηςείναι μια κατακόρυφη βαθμολογία. Περιγράφει το φορτίο που μπορεί να φέρει η σφεντόνα όταν το πόδι κρέμεται ευθεία προς τα κάτω, με το φορτίο ακριβώς κάτω από το σημείο πρόσδεσης. Τη στιγμή που ένα πόδι απομακρύνεται από την κατακόρυφο, η ίδια μάζα παράγει μεγαλύτερη αξονική δύναμη στον ιστό. Η σχέση είναι γεωμετρική, δεν εξαρτάται από το υλικό: για ένα μόνο σκέλος σε γωνία θ από την κατακόρυφο, η τάση είναι το κατακόρυφο μερίδιο του φορτίου διαιρούμενο με το cos θ. Για μια ανύψωση με n σκέλη, το κατακόρυφο μερίδιο κάθε σκέλους είναι το συνολικό φορτίο διαιρούμενο με το n (υποθέτοντας μια συμμετρική, ισορροπημένη ανύψωση), επομένως η αξονική τάση ανά σκέλος είναι (Φορτίο / n) / cos θ.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα γραφήματα αρματωσιάς εκφράζουν τη γωνία σφεντόνας είτε ως γωνία από την οριζόντια είτε ως γωνία από την κάθετη και γιατί τα δύο δεν είναι εναλλάξιμα. Η γωνία από την οριζόντια είναι βολική επί τόπου επειδή είναι εύκολο να εκτιμηθεί οπτικά. η γωνία από την κατακόρυφο είναι βολική στον τύπο επειδή ο συντελεστής λειτουργίας είναι απλά 1/cos θ. Ως αναφορά βάσει προτύπων, το ASME B30.9 καταγράφει τους συντελεστές γωνίας φόρτισης σε σχέση με τη γωνία από την οριζόντια, ενώ η ευρωπαϊκή πρακτική σύμφωνα με τα πρότυπα EN 1492-1 και EN 1492-2 χρησιμοποιεί την έννοια του παράγοντα λειτουργίας για συγκροτήματα πολλαπλών σκελών.
Σκεφτείτε μια ανύψωση 2.000 kg χρησιμοποιώντας δύο πολυεστερικές ιμάντες ανύψωσης διατεταγμένες συμμετρικά, έτσι ώστε κάθε σκέλος να φέρει ίσο μερίδιο του κατακόρυφου φορτίου. Στις 90° από την οριζόντια (τέλεια κάθετα πόδια, μια τυπικότητα που ποτέ δεν φτάνει ποτέ η άρση με δύο πόδια) κάθε πόδι μεταφέρει 1.000 κιλά. Καθώς τα πόδια εκτοξεύονται προς τα έξω, η ένταση ανεβαίνει. Ο παρακάτω πίνακας δίνει τους συντελεστές γωνίας φορτίου που χρησιμοποιούνται συνήθως σε σχέση με τη γωνία από την οριζόντια για ανύψωση δύο ποδιών, με την προκύπτουσα τάση ανά σκέλος. Αυτοί οι παράγοντες είναι γεωμετρικοί. ισχύουν ανεξάρτητα από το αν η σφεντόνα είναι πολυεστέρας, νάιλον ή πολυπροπυλένιο, επειδή περιγράφουν τη γεωμετρία του φορέα και όχι το υλικό.
| Γωνία ποδιού από οριζόντια | Λειτουργία / συντελεστής γωνίας φορτίου | Φορτίο ανά σκέλος για ανύψωση 2.000 kg (2 πόδια) | Πρακτικό σχόλιο |
|---|---|---|---|
| 90° (κάθετα) | 1.000 | 1.000 κιλά | Θεωρητική αναφορά; σπάνια επιτυγχάνεται με δύο πόδια |
| 60° | 1.155 | 1.155 κιλά | Άνετο εύρος εργασίας |
| 45° | 1.414 | 1.414 κιλά | Κοινό όριο κάτω από το οποίο σφίγγει ο σχεδιασμός |
| 30° | 2.000 | 2.000 κιλά | Η τάση του ποδιού ισούται με το πλήρες ανυψωμένο φορτίο |
| 20° | 2.924 | 2.924 κιλά | Δεν συνιστάται για γενική ανύψωση |
Δύο βαθμοί ακολουθούν απευθείας από τον πίνακα. Πρώτον, η τάση ανά σκέλος στις 45° είναι περίπου 41% υψηλότερη από το κατακόρυφο μερίδιο και στις 30° έχει διπλασιαστεί. Δεύτερον, η τάση δεν είναι γραμμική - κάθε πρόσθετος βαθμός εκτόξευσης κάτω από 45° προσθέτει τάση γρηγορότερα από τον βαθμό πριν, γι' αυτό οι ρηχές γωνίες είναι η πιο κοινή αιτία υπερφόρτωσης ιμάντων που, σε χαρτί, βαθμολογήθηκαν σωστά.
Κανένα πρότυπο δεν απαγορεύει μια ρηχή γωνία εντελώς, αλλά κάθε καλό σχέδιο ανύψωσης το αντιμετωπίζει ως σήμα για να ελέγξετε ξανά τους αριθμούς. Στις 30° από την οριζόντια, η τάση σε κάθε σκέλος μιας συμμετρικής ανύψωσης δύο σκελών ισούται με ολόκληρο το βάρος του φορτίου, επομένως ένα ζεύγος ιμάντων 1 τόνου που ανυψώνουν μάζα 1 τόνου είναι ήδη στο όριο πριν προστεθούν τυχόν δυναμικά εφέ. Προσθέστε ένα μέτριο φορτίο κρούσης από έναν ασταθή γερανό ή ένα φορτίο που ταλαντεύεται και η συνδυασμένη ζήτηση μπορεί να υπερβεί το WLL, παρόλο που ο στατικός υπολογισμός φαινόταν αποδεκτός.
Υπάρχουν επίσης γεωμετρικές συνέπειες που μόνο ο παράγοντας τρόπος δεν αποτυπώνει. Καθώς η γωνία ισοπεδώνεται, οι οριζόντιες δυνάμεις συμπίεσης στο φορτίο αυξάνονται, οι οποίες μπορούν να συμπιέσουν ή να παραμορφώσουν ένα φορτίο με περιορισμένη ακαμψία, και η γεωμετρία της επαφής σφεντόνας προς φορτίο αλλάζει έτσι ώστε η πίεση της άκρης και η τριβή να αυξάνονται. Για έναπολυεστερική σφεντόνα ανύψωσης, ότι η αυξανόμενη πίεση επαφής έχει σημασία επειδή οι πολυεστερικοί ιμάντες είναι συγκριτικά ευάλωτοι στην κοπή σε αιχμηρές άκρες, ένα θέμα που αντιμετωπίζεται ξεχωριστά στις οδηγίες μας για την προστασία των άκρων.
Η πρακτική της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής περιγράφει την ίδια φυσική με διαφορετικό λεξιλόγιο. Σύμφωνα με τα πρότυπα EN 1492-1 και EN 1492-2, μια επίπεδη υφασμένη ή στρογγυλή σφεντόνα από πολυεστέρα επισημαίνεται με ένα μόνο WLL και έναν κωδικό χρώματος και η χωρητικότητα ενός συγκροτήματος πολλαπλών ποδιών προκύπτει χρησιμοποιώντας παράγοντες λειτουργίας που εξαρτώνται από τον αριθμό των ποδιών και τη γωνία. Σύμφωνα με το ASME B30.9, η βαθμολογία μιας μεμονωμένης σφεντόνας δηλώνεται με συντελεστή σχεδιασμού και η ικανότητα συναρμολόγησης προκύπτει χρησιμοποιώντας συντελεστές γωνίας φορτίου που εφαρμόζονται ανά σκέλος. Ο κρίσιμος πρακτικός κανόνας είναι πανομοιότυπος και στα δύο συστήματα:τα πόδια βαθμολογούνται ως μεμονωμένες σφεντόνες και η γωνία μειώνει κάθε σκέλος, έτσι το συγκρότημα δεν είναι ποτέ ισχυρότερο από το πιο αδύναμο σκέλος στην πραγματική του γωνία. Ένας αγοραστής που συγκρίνει μια σφεντόνα με σήμανση EN και μια σφεντόνα με σήμανση ASME θα πρέπει να συγκρίνει την κατακόρυφη WLL με την κατακόρυφη WLL και στη συνέχεια να εφαρμόσει τον ίδιο παράγοντα γωνίας — η σύγκριση ενός μειωμένου αριθμού με ένα κατακόρυφο σχήμα είναι ένα κοινό και επικίνδυνο σφάλμα.
Ας υποθέσουμε ότι ένα φορτίο 4.000 κιλών πρόκειται να ανυψωθεί με δύο πολυεστερικές ιμάντες ανύψωσης ρυθμισμένες σε γωνία 50° από την οριζόντια, κάθε πόδι εφοδιασμένο με δεσμό 5 τόνων. Ο συντελεστής γωνίας φόρτισης για 50° είναι 1/cos(40°) = 1,305 (μετρώντας την περιλαμβανόμενη γωνία από την οριζόντια, το συμπλήρωμα δίνει την κατακόρυφη γωνία 40°). Η τάση ανά σκέλος είναι (4.000 / 2) × 1.305 = 2.610 kg. Επομένως, μια σφεντόνα WLL 5 τόνων βρίσκεται εντός της κατακόρυφης βαθμολογίας της, με περιθώριο εξοικονόμησης για τη μέτρια δυναμική μιας σταθερής ανύψωσης. Εάν το ίδιο φορτίο ήταν αρματωμένο στις 30°, ο συντελεστής γίνεται 2.000 και η τάση ανά σκέλος αυξάνεται στα 4.000 kg — ακριβώς η κατακόρυφη χωρητικότητα της σφεντόνας 5 τόνων δεν θα παρείχε πλέον περιθώριο και ένα ασύμμετρο φορτίο ή ένα σοκ θα το ωθούσε πέρα από το όριο. Ο έλεγχος είναι γρήγορος, αλλά πρέπει να γίνει πριν από τον ανελκυστήρα, όχι μετά.
Φυσικά, το κατακόρυφο WLL της σφεντόνας δεν αλλάζει. η ζήτηση σε αυτό κάνει. Είναι πιο ξεκάθαρο να πούμε ότι η γωνία αυξάνει την τάση για ένα δεδομένο φορτίο και επομένως το αποτελεσματικό επιτρεπόμενο φορτίο στην κατακόρυφη έννοια είναι χαμηλότερο. Τα πρότυπα εκφράζουν αυτό ως παράγοντα που εφαρμόζεται στο φορτίο, που καταλήγει στο ίδιο μηχανολογικό συμπέρασμα.
Όχι αυτόματα. Σε μια ανύψωση με τέσσερα πόδια είναι κοινή πρακτική να υποθέτουμε ότι μόνο τρία πόδια μεταφέρουν το φορτίο, επειδή ένα άκαμπτο φορτίο σπάνια κάθεται ομοιόμορφα και στα τέσσερα. Το ισχύον πρότυπο και το σχέδιο ανελκυστήρα πρέπει να αναφέρουν την υπόθεση. μην υποθέσετε ότι ένα συγκρότημα τεσσάρων σκελών φέρει τέσσερα ίσα μερίδια.
Ναι — το να φέρετε τα πόδια πιο κοντά στην κατακόρυφη μειώνει τον συντελεστή προς το 1,0 και αυξάνει τη χρησιμοποιήσιμη χωρητικότητα, αλλά αυξάνει επίσης το ύψος της αρματωσιάς και μπορεί να φέρει τους ιμάντες σε επαφή με το φορτίο ή το μπλοκ γάντζου. Η αντιστάθμιση θα πρέπει να επιλυθεί από το σχέδιο ανελκυστήρων, όχι με δοκιμή επί τόπου.
Από τον οριζόντιο για τους περισσότερους πίνακες γωνίας φόρτωσης και από τον κατακόρυφο στον τύπο 1/cos θ. Επιβεβαιώνετε πάντα ποια σύμβαση υιοθετεί ο πίνακας που χρησιμοποιείτε πριν διαβάσετε έναν παράγοντα από αυτόν, επειδή η ανάγνωση μιας γωνίας σε σχέση με τη λάθος αναφορά μπορεί να μειώσει στο μισό τη φαινομενική χωρητικότητα.
Η γωνία της σφεντόνας δεν είναι μια λεπτομέρεια που πρέπει να εκτιμηθεί στο άγκιστρο. είναι μια κύρια είσοδος σχεδιασμού. Όταν η γωνία είναι σταθερή πρώτα και η σφεντόνα επιλέγεται για να της ταιριάζει, η εικόνα WLL στην ετικέτα και το πραγματικό φορτίο στον ιμάντα παραμένουν ευθυγραμμισμένα. Όταν επιλέγεται πρώτα η σφεντόνα και η γωνία αφήνεται στην τύχη, η ετικέτα γίνεται μια υπόσχεση που η γεωμετρία δεν τηρεί.
Άμεση απάντηση:Η γωνία σφεντόνας αλλάζει το φορτίο που μεταφέρεται από κάθε σκέλος μιας ανύψωσης πολλαπλών ποδιών και επομένως αλλάζει το όριο φορτίου εργασίας (WLL) που μπορεί να εφαρμοστεί σεπολυεστερική σφεντόνα ανύψωσης. Καθώς ένα πόδι απομακρύνεται από την κατακόρυφο, η τάση σε αυτό αυξάνεται παρόλο που η μάζα που σηκώνεται παραμένει η ίδια. Η μηχανική πρακτική εφαρμόζει έναν παράγοντα τρόπου λειτουργίας (συντελεστής γωνίας φορτίου): το κατακόρυφο φορτίο πολλαπλασιάζεται επί 1/cos θ, όπου θ είναι η γωνία από την κατακόρυφο. Ο συντελεστής, και τα όρια ασφαλούς γωνίας, ακολουθούν το ισχύον πρότυπο — EN 1492-1 για επίπεδες υφαντές ιμάντες, EN 1492-2 για στρογγυλές ιμάντες και ASME B30.9 στη Βόρεια Αμερική.
Το WLL σφραγίζεται σε έναπολυεστερική σφεντόνα ανύψωσηςείναι μια κατακόρυφη βαθμολογία. Περιγράφει το φορτίο που μπορεί να φέρει η σφεντόνα όταν το πόδι κρέμεται ευθεία προς τα κάτω, με το φορτίο ακριβώς κάτω από το σημείο πρόσδεσης. Τη στιγμή που ένα πόδι απομακρύνεται από την κατακόρυφο, η ίδια μάζα παράγει μεγαλύτερη αξονική δύναμη στον ιστό. Η σχέση είναι γεωμετρική, δεν εξαρτάται από το υλικό: για ένα μόνο σκέλος σε γωνία θ από την κατακόρυφο, η τάση είναι το κατακόρυφο μερίδιο του φορτίου διαιρούμενο με το cos θ. Για μια ανύψωση με n σκέλη, το κατακόρυφο μερίδιο κάθε σκέλους είναι το συνολικό φορτίο διαιρούμενο με το n (υποθέτοντας μια συμμετρική, ισορροπημένη ανύψωση), επομένως η αξονική τάση ανά σκέλος είναι (Φορτίο / n) / cos θ.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα γραφήματα αρματωσιάς εκφράζουν τη γωνία σφεντόνας είτε ως γωνία από την οριζόντια είτε ως γωνία από την κάθετη και γιατί τα δύο δεν είναι εναλλάξιμα. Η γωνία από την οριζόντια είναι βολική επί τόπου επειδή είναι εύκολο να εκτιμηθεί οπτικά. η γωνία από την κατακόρυφο είναι βολική στον τύπο επειδή ο συντελεστής λειτουργίας είναι απλά 1/cos θ. Ως αναφορά βάσει προτύπων, το ASME B30.9 καταγράφει τους συντελεστές γωνίας φόρτισης σε σχέση με τη γωνία από την οριζόντια, ενώ η ευρωπαϊκή πρακτική σύμφωνα με τα πρότυπα EN 1492-1 και EN 1492-2 χρησιμοποιεί την έννοια του παράγοντα λειτουργίας για συγκροτήματα πολλαπλών σκελών.
Σκεφτείτε μια ανύψωση 2.000 kg χρησιμοποιώντας δύο πολυεστερικές ιμάντες ανύψωσης διατεταγμένες συμμετρικά, έτσι ώστε κάθε σκέλος να φέρει ίσο μερίδιο του κατακόρυφου φορτίου. Στις 90° από την οριζόντια (τέλεια κάθετα πόδια, μια τυπικότητα που ποτέ δεν φτάνει ποτέ η άρση με δύο πόδια) κάθε πόδι μεταφέρει 1.000 κιλά. Καθώς τα πόδια εκτοξεύονται προς τα έξω, η ένταση ανεβαίνει. Ο παρακάτω πίνακας δίνει τους συντελεστές γωνίας φορτίου που χρησιμοποιούνται συνήθως σε σχέση με τη γωνία από την οριζόντια για ανύψωση δύο ποδιών, με την προκύπτουσα τάση ανά σκέλος. Αυτοί οι παράγοντες είναι γεωμετρικοί. ισχύουν ανεξάρτητα από το αν η σφεντόνα είναι πολυεστέρας, νάιλον ή πολυπροπυλένιο, επειδή περιγράφουν τη γεωμετρία του φορέα και όχι το υλικό.
| Γωνία ποδιού από οριζόντια | Λειτουργία / συντελεστής γωνίας φορτίου | Φορτίο ανά σκέλος για ανύψωση 2.000 kg (2 πόδια) | Πρακτικό σχόλιο |
|---|---|---|---|
| 90° (κάθετα) | 1.000 | 1.000 κιλά | Θεωρητική αναφορά; σπάνια επιτυγχάνεται με δύο πόδια |
| 60° | 1.155 | 1.155 κιλά | Άνετο εύρος εργασίας |
| 45° | 1.414 | 1.414 κιλά | Κοινό όριο κάτω από το οποίο σφίγγει ο σχεδιασμός |
| 30° | 2.000 | 2.000 κιλά | Η τάση του ποδιού ισούται με το πλήρες ανυψωμένο φορτίο |
| 20° | 2.924 | 2.924 κιλά | Δεν συνιστάται για γενική ανύψωση |
Δύο βαθμοί ακολουθούν απευθείας από τον πίνακα. Πρώτον, η τάση ανά σκέλος στις 45° είναι περίπου 41% υψηλότερη από το κατακόρυφο μερίδιο και στις 30° έχει διπλασιαστεί. Δεύτερον, η τάση δεν είναι γραμμική - κάθε πρόσθετος βαθμός εκτόξευσης κάτω από 45° προσθέτει τάση γρηγορότερα από τον βαθμό πριν, γι' αυτό οι ρηχές γωνίες είναι η πιο κοινή αιτία υπερφόρτωσης ιμάντων που, σε χαρτί, βαθμολογήθηκαν σωστά.
Κανένα πρότυπο δεν απαγορεύει μια ρηχή γωνία εντελώς, αλλά κάθε καλό σχέδιο ανύψωσης το αντιμετωπίζει ως σήμα για να ελέγξετε ξανά τους αριθμούς. Στις 30° από την οριζόντια, η τάση σε κάθε σκέλος μιας συμμετρικής ανύψωσης δύο σκελών ισούται με ολόκληρο το βάρος του φορτίου, επομένως ένα ζεύγος ιμάντων 1 τόνου που ανυψώνουν μάζα 1 τόνου είναι ήδη στο όριο πριν προστεθούν τυχόν δυναμικά εφέ. Προσθέστε ένα μέτριο φορτίο κρούσης από έναν ασταθή γερανό ή ένα φορτίο που ταλαντεύεται και η συνδυασμένη ζήτηση μπορεί να υπερβεί το WLL, παρόλο που ο στατικός υπολογισμός φαινόταν αποδεκτός.
Υπάρχουν επίσης γεωμετρικές συνέπειες που μόνο ο παράγοντας τρόπος δεν αποτυπώνει. Καθώς η γωνία ισοπεδώνεται, οι οριζόντιες δυνάμεις συμπίεσης στο φορτίο αυξάνονται, οι οποίες μπορούν να συμπιέσουν ή να παραμορφώσουν ένα φορτίο με περιορισμένη ακαμψία, και η γεωμετρία της επαφής σφεντόνας προς φορτίο αλλάζει έτσι ώστε η πίεση της άκρης και η τριβή να αυξάνονται. Για έναπολυεστερική σφεντόνα ανύψωσης, ότι η αυξανόμενη πίεση επαφής έχει σημασία επειδή οι πολυεστερικοί ιμάντες είναι συγκριτικά ευάλωτοι στην κοπή σε αιχμηρές άκρες, ένα θέμα που αντιμετωπίζεται ξεχωριστά στις οδηγίες μας για την προστασία των άκρων.
Η πρακτική της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής περιγράφει την ίδια φυσική με διαφορετικό λεξιλόγιο. Σύμφωνα με τα πρότυπα EN 1492-1 και EN 1492-2, μια επίπεδη υφασμένη ή στρογγυλή σφεντόνα από πολυεστέρα επισημαίνεται με ένα μόνο WLL και έναν κωδικό χρώματος και η χωρητικότητα ενός συγκροτήματος πολλαπλών ποδιών προκύπτει χρησιμοποιώντας παράγοντες λειτουργίας που εξαρτώνται από τον αριθμό των ποδιών και τη γωνία. Σύμφωνα με το ASME B30.9, η βαθμολογία μιας μεμονωμένης σφεντόνας δηλώνεται με συντελεστή σχεδιασμού και η ικανότητα συναρμολόγησης προκύπτει χρησιμοποιώντας συντελεστές γωνίας φορτίου που εφαρμόζονται ανά σκέλος. Ο κρίσιμος πρακτικός κανόνας είναι πανομοιότυπος και στα δύο συστήματα:τα πόδια βαθμολογούνται ως μεμονωμένες σφεντόνες και η γωνία μειώνει κάθε σκέλος, έτσι το συγκρότημα δεν είναι ποτέ ισχυρότερο από το πιο αδύναμο σκέλος στην πραγματική του γωνία. Ένας αγοραστής που συγκρίνει μια σφεντόνα με σήμανση EN και μια σφεντόνα με σήμανση ASME θα πρέπει να συγκρίνει την κατακόρυφη WLL με την κατακόρυφη WLL και στη συνέχεια να εφαρμόσει τον ίδιο παράγοντα γωνίας — η σύγκριση ενός μειωμένου αριθμού με ένα κατακόρυφο σχήμα είναι ένα κοινό και επικίνδυνο σφάλμα.
Ας υποθέσουμε ότι ένα φορτίο 4.000 κιλών πρόκειται να ανυψωθεί με δύο πολυεστερικές ιμάντες ανύψωσης ρυθμισμένες σε γωνία 50° από την οριζόντια, κάθε πόδι εφοδιασμένο με δεσμό 5 τόνων. Ο συντελεστής γωνίας φόρτισης για 50° είναι 1/cos(40°) = 1,305 (μετρώντας την περιλαμβανόμενη γωνία από την οριζόντια, το συμπλήρωμα δίνει την κατακόρυφη γωνία 40°). Η τάση ανά σκέλος είναι (4.000 / 2) × 1.305 = 2.610 kg. Επομένως, μια σφεντόνα WLL 5 τόνων βρίσκεται εντός της κατακόρυφης βαθμολογίας της, με περιθώριο εξοικονόμησης για τη μέτρια δυναμική μιας σταθερής ανύψωσης. Εάν το ίδιο φορτίο ήταν αρματωμένο στις 30°, ο συντελεστής γίνεται 2.000 και η τάση ανά σκέλος αυξάνεται στα 4.000 kg — ακριβώς η κατακόρυφη χωρητικότητα της σφεντόνας 5 τόνων δεν θα παρείχε πλέον περιθώριο και ένα ασύμμετρο φορτίο ή ένα σοκ θα το ωθούσε πέρα από το όριο. Ο έλεγχος είναι γρήγορος, αλλά πρέπει να γίνει πριν από τον ανελκυστήρα, όχι μετά.
Φυσικά, το κατακόρυφο WLL της σφεντόνας δεν αλλάζει. η ζήτηση σε αυτό κάνει. Είναι πιο ξεκάθαρο να πούμε ότι η γωνία αυξάνει την τάση για ένα δεδομένο φορτίο και επομένως το αποτελεσματικό επιτρεπόμενο φορτίο στην κατακόρυφη έννοια είναι χαμηλότερο. Τα πρότυπα εκφράζουν αυτό ως παράγοντα που εφαρμόζεται στο φορτίο, που καταλήγει στο ίδιο μηχανολογικό συμπέρασμα.
Όχι αυτόματα. Σε μια ανύψωση με τέσσερα πόδια είναι κοινή πρακτική να υποθέτουμε ότι μόνο τρία πόδια μεταφέρουν το φορτίο, επειδή ένα άκαμπτο φορτίο σπάνια κάθεται ομοιόμορφα και στα τέσσερα. Το ισχύον πρότυπο και το σχέδιο ανελκυστήρα πρέπει να αναφέρουν την υπόθεση. μην υποθέσετε ότι ένα συγκρότημα τεσσάρων σκελών φέρει τέσσερα ίσα μερίδια.
Ναι — το να φέρετε τα πόδια πιο κοντά στην κατακόρυφη μειώνει τον συντελεστή προς το 1,0 και αυξάνει τη χρησιμοποιήσιμη χωρητικότητα, αλλά αυξάνει επίσης το ύψος της αρματωσιάς και μπορεί να φέρει τους ιμάντες σε επαφή με το φορτίο ή το μπλοκ γάντζου. Η αντιστάθμιση θα πρέπει να επιλυθεί από το σχέδιο ανελκυστήρων, όχι με δοκιμή επί τόπου.
Από τον οριζόντιο για τους περισσότερους πίνακες γωνίας φόρτωσης και από τον κατακόρυφο στον τύπο 1/cos θ. Επιβεβαιώνετε πάντα ποια σύμβαση υιοθετεί ο πίνακας που χρησιμοποιείτε πριν διαβάσετε έναν παράγοντα από αυτόν, επειδή η ανάγνωση μιας γωνίας σε σχέση με τη λάθος αναφορά μπορεί να μειώσει στο μισό τη φαινομενική χωρητικότητα.
Η γωνία της σφεντόνας δεν είναι μια λεπτομέρεια που πρέπει να εκτιμηθεί στο άγκιστρο. είναι μια κύρια είσοδος σχεδιασμού. Όταν η γωνία είναι σταθερή πρώτα και η σφεντόνα επιλέγεται για να της ταιριάζει, η εικόνα WLL στην ετικέτα και το πραγματικό φορτίο στον ιμάντα παραμένουν ευθυγραμμισμένα. Όταν επιλέγεται πρώτα η σφεντόνα και η γωνία αφήνεται στην τύχη, η ετικέτα γίνεται μια υπόσχεση που η γεωμετρία δεν τηρεί.