Στις εργασίες ανύψωσης, οι θηλιές (choker) και οι θηλιές καλαθιού (basket) είναι συνήθως χρησιμοποιούμενες μέθοδοι ανύψωσης. Για να διασφαλιστεί η ασφάλεια της ανύψωσης, είναι ζωτικής σημασίας να προσδιοριστούν με ακρίβεια τα όρια φορτίου των ιμάντων ανύψωσης σε αυτούς τους δύο τύπους θηλιών.

Θηλιά (Choker):
Μια θηλιά περιλαμβάνει το τύλιγμα του ιμάντα γύρω από το φορτίο και την ασφάλισή του σε ένα μόνο σημείο ανύψωσης. Αυτή η μέθοδος συγκεντρώνει τη δύναμη σε μια μικρή περιοχή, η οποία μπορεί να προκαλέσει υπερβολική τοπική φόρτιση. Για να προσδιοριστεί το όριο φορτίου, το ονομαστικό ωφέλιμο φορτίο (WLL) του ιμάντα θα πρέπει να πολλαπλασιαστεί με έναν συντελεστή ασφαλείας, συνήθως μεταξύ 1,25 και 1,5 φορές, για να εξασφαλιστεί ένα επαρκές περιθώριο ασφαλείας. Εάν το φορτίο υπερβαίνει αυτό το όριο, ο ιμάντας μπορεί να αποτύχει ή το φορτίο μπορεί να πέσει.

Θηλιά Καλαθιού (Basket):
Μια θηλιά καλαθιού σχηματίζει ένα σχήμα “U” με τον ιμάντα, συνδέοντας και τα δύο άκρα σε δύο σημεία ανύψωσης, καθιστώντας την κατάλληλη για την ανύψωση μεγαλύτερων και βαρύτερων αντικειμένων. Εφόσον το φορτίο κατανέμεται ομοιόμορφα και στα δύο σημεία ανύψωσης, η χωρητικότητα φορτίου μιας θηλιάς καλαθιού είναι υψηλότερη από αυτή μιας θηλιάς. Για να προσδιοριστεί το όριο φορτίου, το ονομαστικό ωφέλιμο φορτίο (WLL) του ιμάντα μπορεί να πολλαπλασιαστεί επί 2 φορές, που είναι η συνδυασμένη χωρητικότητα των δύο σημείων ανύψωσης.

Συνοπτικά, ο προσδιορισμός του ορίου φορτίου ενός ιμάντα απαιτεί την εξέταση της μεθόδου ανύψωσης (θηλιά ή καλάθι), του αριθμού των σημείων ανύψωσης, του υλικού του ιμάντα και του συντελεστή ασφαλείας. Οι τακτικές επιθεωρήσεις των ιμάντων και η αποφυγή υπερφόρτωσης και ακατάλληλης χρήσης είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της ασφάλειας της ανύψωσης.